Home

Dysfatische Ontwikkeling

Een dysfatische ontwikkeling is een neurologische spraak-taalontwikkelingsstoornis waarbij het kind meestal veel meer begrijpt dan het zelf kan zeggen. Uiteraard zijn er verschillende graden van ernst en wordt het beeld sterk gekleurd door de leeftijd. Een dysfatische ontwikkeling komt betrekkelijk vaak voor, ook de ernstige vormen zijn niet zeldzaam. In Nederland wordt bij dit beeld veelal gesproken van een (specifieke) taal (ontwikkelings)stoornis (S-TOS), in de engelstalige literatuur van Specific Language Impairment (SLI) of van developmental dysphasia.

Belangrijke kenmerken van een dysfatische ontwikkeling zijn:

  1. Het begrip van de taal, of tenminste het nonverbale begrip, is duidelijk hoger van niveau dan de eigen taalexpressie.
  2. De dialoogspraak is moeilijker dan spontaan spreken door op-commandoproblemen.
  3. Er zijn vaak grote problemen met de vloeiendheid met name door woordvindingsproblemen en moeite om elementen uit een verhaal met elkaar te verbinden (liaison des idées). Zo kan bijvoorbeeld het vertellen van een gebeurtenis zeer moeizaam verlopen.
  4. Meestal zijn er zinsbouw- en woordvormproblemen.

Naast de dysfatische ontwikkeling komen vaak complexe motorische problemen voor, met name verschillende vormen van dyspraxie. In de praktijk kan dit bijvoorbeeld betekenen: problemen met leren fietsen, aan- en uitkleden, met een lepel eten, tanden poetsen, haren kammen, knippen en schrijven, maar ook slecht verstaanbaar spreken.

Ook komt een dysfatische ontwikkeling vaak voor bij autisme spectrum stoornissen (ASS).
Het niet op leeftijd kunnen spreken gaat uiteraard ook remmend werken op de affectieve (gevoels-) en intellectuele (verstandelijke) ontwikkeling.
Onderzoek en behandeling vragen om een geïntegreerde, multidisciplinaire benadering gebaseerd op een helder concept van de spraak-taalontwikkeling. Vroege herkenning en behandeling zijn noodzakelijk om te kunnen ingrijpen in de meest gevoelige periode van de spraak-taalontwikkeling en de onderliggende hersenontwikkelingsprocessen. Daarnaast is dat van belang om secundaire leer- en gedragsproblemen te voorkomen.

Doelstelling

Doelstelling van de Stichting is het optimaliseren van de vroege herkenning en behandeling van dysfatische ontwikkeling. De Stichting steunt een team waarvan de leden vertrouwd zijn met dit beeld.
Tot de activiteiten van de Stichting behoren tevens het organiseren van lezingen, het geven van cursussen en het stimuleren van publicaties.